آینده ی مصر دلگیر یا روشن

ساده است که تشخیص داد اوضاع دارد پیچیده میشود . مشکل این هست نمیشود فهمید قرار است چطور شود . تا حالا که خیلی خوب بوده . یک قیام مردمی بسیار زیبا . اولین پیامش این بود که قرار نیست حتما باید یک رهبری یا نخبه ای به هر حال یک  چیزی باشد تا به مردم بگوید چه میخواهند این موضوع شاید خیلی ساده باشد مگر مردم خودشان نمیفهمند که چه میخواهند که کسی دیگر بگوید ؟! و اگر قرار به بیان حرف باشد هم جوانان مصری خیلی خوب نشان دادند که خیلی مسالمت آمیز تر و زیبا تر از عربده های سیاسیت کاران که پس زمینه ای از آنها قابل ترسیم نیست حرفشان را میزنند این اول است اما برای قضاوت زود است .

اولش خیلی زیبا بود یک رشد فکری در خاوره میانه را نشان میداد تا دیروز اگر مردم لبنان بودند که از نظر فعالیت اجتماعی سر تر از عراب بودند امروز و فعلا مصری ها خوب پیش رفتند . همه چیز خیلی جالب و خوب پیش رفت رویایی بود آنقدر زیبا که مردم مصر دیروز و امروز همه غمهایشان را فراموش کرده اند و به شادی پرداختند . واضح هست که کم هم غم ندارند . غم از دست دادن دوستانشان برادر و خانواده و شغل ثبات اجتماعی و غم داشتن آینده ای نامعلوم . 

اما آینده چه میشود . آیا آنها قرار هست همینطور با حرارت بدون فکر پیش بروند ؟ اگر اینطور باشد که اوضاع کمی خیط هست . مردم مصر احتمالا به همبستگی با مردم غزه رو می آورند اما سازمان حماس یک سازمان دگم هست . البته افتضاح یاسر عرفات انگار به محمود عباس هم سرایت کرده خلاصه هر دو طرف اسرائیل را بگردی یک آدم سیاسی بافهم کمالات که هیچ یک آدم بدون فهم کمالات ولی "آدم" شاید پیدا نشود . مشکل این هست که خود اسرائیل هم وحشی و از نظر فکری بیشعور هست . راه حل قضیه فلسطین به نظر من در جریان جدید مصری ها نیست . نظر من این هست که دو کشور با منافع مشترک به نام های اسرائیل و فلسطین تشکیل بشوند . اسرائیل قوانین بین الملی را باید قبول کنند . و از طرفی حماس دست از رویایی داشتن بیت المقدس بردارد . و دو ملت فلسطین و اسرائیل باهم دوست شوند . حتی اسرائیلی ها از نظر منطقه جغرافیایی به دلیل کوچک بودن کم آب بودن به فلسطینی های که دوست هم باشند نیاز دارد . اما این دوستی رخ نمیدهد . اولا اسرائیلی های به دنبال رویایی نیل تا فرات هستند دوما حماسی ها  به دنبال رویایی نابودی اسرائیل . حالا اگر حماس در مصر نفوذ کند و مصر هم شعار نابودی اسرائیل بگوید و اوضاع مثل جنگ اعراب و اسرائیل بشود خوب بعید نیست که نابودی اسرائیل فرابرسد . البته اسرائیل همیشه در خطر نابودی و تهدید جدی بوده اما من میترسم که اسرائیل با سلاحهای که دارد برای منطقه دردسر درست کند . اگر آنها از بمب هسته ای استفاده کنند و بروند شاید این منطقه بشود مثل یک ویتنام بزرگ . با این تفاوت که دیگر بعدش اسرائیلی نیست که بخواهد متهم شود ...

از مصر

در جنبش های اجتماعی گاهی خشونت دیده میشه آیا رفتار خشن خوبه ؟! به طور کلی خشن بودن بده اما بعضی موارد ممکنه خشن بودن رو یک انتخاب بین بد و بدتر قرار بده . مثلا اگر گاهی برای گرفتن حق خود هیچ راهی بجز خشن بودن نداشته باشید . البته این موارد خیلی عادی پیش نمیاد چون معمولا خشن بودن و خشونت باعث سلطه و غلبه خشونت نیشه نتیجه اون نه تنها گرفتن حقتون نیست بلکه حقوق دیگری هم از دست خواهید داد . اما پیش بینی آینده سخت و شاید غیر ممکنه . نمیشه تشخیص داد آینده چه اتفاقی قراره رخ بده و فقط میشود احتمال داد که چه چیز ممکن است رخ دهد و در آنصورت میشود احتمال داد که خشونت ممکن است خوب باشد . مثلا خشونت در مقابل متجاوز . حتی قابل افتخار هم هست مثلا اگر امروز ما عرب نیستیم و هنوز نژآد پارسی وجود دارد و  زبان ملی داریم به خاطر خشونت بسیاری از مردم ایران هست مثل بسیجی های زمان جنگ ایران و عراق مثل ابومسلم و مثل بابک خرم دین . این افتخار بزرگی هست که خشن بودیم و از هویت خود دفاع کردیم . چون اگر اجازه بدهیم دیگران ما را تغییر بدهند آنها به احتمال بسیار زیاد به ضرر ما مارا تغییر میدهند بنابرین خیلی خوب هست که از تغییرات بیرونی خودمان و کشورمان را حفظ کنیم . اما مصری ها احتمالا چندان در این مورد موفق عمل نکردند و امروز عرب هستند . شاید خیلی از ما عقب تر باشند حداقل جلو تر نیستند پس جای برای غم خوردن نیست که چرا اونا انقلاب کردن و ما انقلاب نکردیم . تازه اونها برای اولین بار هست که میخوان نظام سیاسی مدرنی رو عوض کنند . چون معمولا نظام های سیاسی مدرن میتونن با ابزارهای که دارن مردم رو فریب بدن و اینطور جلوه بدن که بدبختی هاشون طبیعی هست یا تقصیر حکومت نیست . یا اونها رو با وعده های پوشالی فریبکاری کنند یا راه تغییر رو ببندن و یا به راحتی مردم رو مایوس کنند . اگر انقلاب مصر موفق بشه بعد وارد جریانی میشه که ما شدیم معمولا بعد از انقلاب ها چاپلوسی و اختلاف طبقاتی به وجود میادو روند پیشرفت پایدار از بین میره و فساد افزایش پیدا میکنه . درواقع دزدهای که سیر شدند جاشونو به دزدهای میدن که گشنه هستند . و اونا هم مجبور میشن مرتب مواظب باشن که خواسته هاشون فراموش نشه و بعد ببیند که در بیشتر مواقع نمیتونن خواسته هاشون رو حتی بیان کنن و مجبورن براش اتحادیه تشکیل بدن و مبارزه کنن البته اینبار بدون خشونت . چاره ای نیست مردم جامعه و جوامع اگر خواسته هاشون رو بیان نکنند و براش تلاش نکنند حکومت ها به فکر خواسته های آنها نیستند !