تصور کنید در نقد بزرگداشت ولینتاین یکی بنویسه "بدیهی است در فرهنگ غنی ما، چنین خلائی وجود ندارد و عمده‌ی مردم، به جای امیرالمؤمنین و ادبیات عاشقانه‌اش در دعای کمیل که با قلبی سرشار از عشق می‌گفت: «کجایی ای محبوب قلوب صادقین و این غایت آرزوی عارفین» و به جای عشاقی چون فاطمه‌ی زهراء علیهاالسلام، امام حسن و سیدالشهداء‌ و دیگر انسان‌های کامل، آن کشیش خلاف پیشه را اسوه‌ی عشق و عاشقی قرار نمی‌دهند."

یعنی این شخصیت نفهمیده که اساس این روز روز عشقه و ما خودمون داریم زیاد هم داریم از گذشته هم داریم یجا دیگه مطلبش نوشته "به ویژه ایرانیان صورت پذیرفت. بدون آن که به ریشه، اهداف و تعارض آن با فرهنگ‌ ما اشاره‌ای شود!"

اصلا بیشتر مردم نمیدونن که ولیتاین یعنی چی ! مهم اینه که برای عشق یه روز خواصی در نظر میگیرند ! درضمن ! باید بگم کسی تا حالا برسی کرده داشتن اسوه به شکلی که اینا میگن اصلا تا چه حد میتونه مضر یا مفید باشه ؟؟

البته قطعا این همه متخصصان ایرانی نیستن ! یه عده ای بیسواد هستند که از سفره ای که پهن شده کلمه برداشتن و چسپوندن به نامشون و گفتن محقق و متخصصن و کارشون هم دقیقا کور کردن ذهن ملت هست ! و تایید کردن حرفای بدویشون ! و گرنه ایران متخصص های مختلف خوب باهوش داره حالا نه زیاد ولی خوب هستن دیگه


یکیش خودم بعدشم استاد بعدیشم محمود نوری همدانی جنتی


منبع مطالبی که کپی کردم از "جانیوز" هست